Deze duiklocatie ligt op het Carácasbaai schiereiland en wel in de Directeursbaai of Director's Bay. Het dankt zijn naam aan de directeuren van de Shell, die het stuk grond in bezit hebben gehad. Het strand werd gebruikt als privé-terrein, waar ze hun vriendinnetjes mee naartoe namen… Director's Bay biedt u een mooi en divers onderwaterlandschap met verschillende unieke vissoorten:

• Bij de palen van het oude zwembad die het dichtste bij de kant staan, zitten zeepaardjes. Ze zijn donker bruin tot zwart van kleur evenals de ondergrond cq begroeiing. Het vraagt een getraind oog of een goede gids om de zeepaardjes te vinden.
• Zandgeulen doorsnijden het steile rif dat van 5 tot 45 meter diepte doorloopt.
• Op de drop-off zelf vindt u veel sponzen, bedden van het mosterdgele potloodkoraal en op diepte vindt u ook zwart koraal. Tussen de koralen zijn vaak anemonen te vinden die een samenlevingscontract (symbiose) hebben met poetsgaranalen. De garnalen zitten veilig tussen de plakkerige of stekende tentakels van de anemonen en andersom trekken de garanlen soms lekkere hapjes aan. Zo helpen ze elkaar dus. Als u uw hand uitsteekt en vlakbij een poetsgarnaal houdt geven deze een gratis manicure weg. Hier heeft u soms wel wat geduld voor nodig en vergeet vooral niet op uw bouyancy en uw lucht te blijven letten.
• Langs het steile gedeelte van de drop-off zwemmen veel mooie geel-paarse feëenbaarsjes (Royal Grammas). Het zijn kleine baarsjes die plankton eten en heel snel wegschieten in kleine holletjes van de rotswand als er gevaar dreigt.
• Het water is er vaak zo kristalhelder, dat u tijdens de duik bijna vergeet dat u zich in water bevind.

• Door de typische stroming in dit gebied is het water voedselrijk waardoor er vaak scholen vis gesignaleerd worden. Behalve verschillende soorten snappers en baarzen zijn er bijna altijd meerdere barracuda's te vinden op jacht naar een glinsteren prooidieer. In dit gebied komen ook regelmatig pijlintvissen (sepia's) voor. Het is de moeite waard deze heel voorzichtig te benaderen en dan te kijken hoe ze onderling communiceren door hun kleurschakeringen continu te veranderen. Schrikken ze, dan zwemmen ze pijlsnel weg en als ze zich echt zwaar bedriegd voelen zullen ze ook nog een wolk zwarte inkt achterlaten. Het is niet de bedoeling dat met opzet uit te proberen want juist hun gedrag als ze ongestoord bewegen is zo leuk om te bekijken.